امشب عجیب دلم هوای حس و حال این سخن جناب شکیبایی رو داره ؛

«کاش می شد آدمی، گاهی

فقط گاهی

به اندازه نیاز بمیرد

بعد بلند شود

آهسته آهسته خاک هایش را بتکاند

اگر دلش خواست برگردد به زندگی

دلش نخواست

بخوابد تا ابد ....»

زاده‌ی لحظه‌ی حال ؛ آرام

💫 عشق یار همیشگی تون 💫