ای نازنین همزاد من!

ساعت‌های طولانی است که این صفحه را باز کرده ام تا برای تو چیزی بنویسم ، تصویر چشمانت در برابر چشمانم رژه می‌رود و صدای گرم و خش دارت در گوش هایم می‌پیچید و این فکر من است که مرا از نوشتن باز می‌دارد …

به چه چیز فکر می‌کنم؟ بی شک به .......

طبیعی است که به هرچه فکر کنم ، ذهنم پر می‌شود از تو و از تو خالی نیست هر آنچه که در فکرم می‌گذرد .....

این روزها تنها و تنها به «زندگی کردن» فکر میکنم ، می‌خواهم با تمام وجود زندگی کنم و زندگی را بچشم ، لمس کنم و در آغوش بگیرم......

امری بدیعی است که فکر کردن به زندگی ، معنای دیگرش فکر کردن به توست ..‌.....

تو آن همیشه ای که زندگی ام را معنا می‌کنی و هیچ گاه از فکر من بیرون نمی‌روی .....

زاده‌ی لحظه‌ی حال ؛ آرام

💫عشق یار همیشگی تو 💫