چند روزی است در عجبم که چرا این رویا باید مهمان خواب من باشد ...

که امروز با رباعی زیبا از خداوندگار مولانا تعبیر علتش را یافتم ...

نی من منم و نی تو توئی نی تو منی
هم من منم و هم تو توئی و هم تو منی

من با تو چنانم ای نگار ختنی
کاندر غلطم که من توام یا تو منی

گویی آن‌شب من تو بودم و آن فریادها صدای تو بود از حنجره من ....

چه سخت تجربه‌ای بود که از سرمان گذشت ، ولی شکر که به خیر گذشت ....

مراقبت کن از همه و از خودت و از ..........

آرام زاده‌ی لحظه‌ی حال 💜 🙏